[FIC-JUNSEUNG] : Good bye my love

posted on 08 Mar 2011 17:45 by iquixotic
 
 
 
Title : Good bye my love
Status : ShortFic
Author : Quixoticizm
Pairing : JunhyungxHyunseung
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ลาก่อน จุนฮยอง.." ฮยอนซึงเอ่ยบอกกับจุนฮยองด้วยเสียงเรียบเฉย

“อย่าไป..จากฉัน..” ถึงแม้ว่าจะโดนมองว่าอ่อนแอก็ตามแต่.. มือหนาโอบรัดรอบลำตัวของฮยอนซึงไว้แน่น แผ่นอกหนาแนบกับแผ่นหลังบาง

“อย่าไปนะขอร้อง อย่าไป” เสียงทุ้มกระซิบซ้ำแล้วซ้ำเล่า.. เพียงเพื่อรั้ง..คนที่รักมากที่สุดให้อยู่กับตนต่อไป แม้จะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ

.
.


 

“เอามือสกปรกของนายออกจากตัวของฉันซะ!!”เสียงเรียบเฉยดังขึ้นอีกครั้ง ฮยอนซึงปัดมือหนาที่โอบตนอยู่ออก

 

“อย่าให้ชื่อของฉันต้องดังออกมาจากปากของนาย!”

สายตาเยือกเย็นที่หันกลับมามองเขา..ก่อนจะเดินออกไป..

 .
.

ร่างทั้งร่างของจุนฮยองสั่นสะท้าน ความเศร้าเข้าครอบงำร่างกายของเขา

ความเศร้าความเสียใจ ..จุนฮยองอยากจะร้องไห้ อยากจะจับตัวร่างบางหันกลับมาประจันหน้าเขา

เพื่อถามว่า ทำไม ?
.
.
ทำไมต้องทำแบบนี้ ?


.
.

จุนฮยอง..รักฮยอนซึงไม่พอหรืออย่างไร ?
.
.

หรือความรักของเขา.. กลายเป็นสิ่งที่ผูกมัดจางฮยอนซึง
.
.

กลายเป็นภาระอันหนักอึ้งให้กับร่างบาง ..หรืออย่างไหร่


แต่ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูกมันทำให้เขาไม่อาจหลั่งน้ำตาออกมาได้
.
.

สิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้

คือการเปล่งเสียงราวกับจะขาดใจออกมาแทน

 

"..ทะ..ทำไมล่ะ.. ฉันทำอะไรผิดล่ะจางฮยอนซึง"
.
.



 
ภาพความทรงจำเก่า ๆ ที่เริ่มไหลย้อนกลับเข้ามาในสมอง

จากที่เคยมีความสุขเมื่อได้คิดถึงมัน

แต่ในตอนนี้ ..
.
.

ความทรงจำเหล่านั้น
.
.
กำลังฆ่ายงจุนฮยองให้ตายทั้งเป็น
.
.



วันที่จุนฮยองพบกับจางฮยอนซึงครั้งแรก

"ย๊า! จุนฮยอง นายมองอะไรอยู่น่ะ" กีกวังปลุกให้เขาต้องตื่นจากภวัง

"เปล่านี่" ปากตอบปฏิเสธ แต่สายตากับมองไปที่คนนั้น..อย่างไม่ลดละ กีกวังเอียงตัวมาใกล้จุนฮยอง

สายตามองตรงไปยังทิศที่คนข้าง ๆ มองไป

"โอ๊ะ.. นั่นจางฮยอนซึงนี่!"

"รู้จักด้วย?"

"เดือนคณะนิเทศน่ะ.."

".."

".. เล่นของสูงนะมึง นั่นแฟนรุ่นพี่ซึงรีเลยนะ"

.
.
.

วันที่จุนฮยองได้คุยกับฮยอนซึงเป็นครั้งแรก

"นาย..เอ่อ เป็นเพื่อนกีกวังใช่มั้ย" ฮยอนซึงเอ่ยปากถามอย่างอาย ๆ ทั้งเพราะเคยคุยกับคนตรงหน้าเป็นครั้งแรก

.. และเพราะสายตาที่จ้องราวกับจะกลืนกินเขา

สายตาที่...ทำให้หัวใจของฮยอนซึงต้องเต้นไม่เป็นจังหวะ

"อืม.." เอ่ยปากตอบกลับแบบนิ่ง ๆ แต่ความเป็นจริงคือ... จุนฮยองกำลัง..อาย

"ฝากนี้ไปให้กีกวังด้วยนะ" ฮยอนซึงยื่นหนังสือปกสีน้ำเงินเข้มให้กับจุนฮยอง

"ฉัน..ยงจุนฮยอง" จุนฮยองเอ่ยปากบอกกับคนตรงหน้า..แล้วรับเอาของมา

"ยินดีที่ได้รู้จักนะจุนฮยอง"
.
.
.


"อา ~ หิวจังเลย ไปหาอะไรกินกันมั้ย"

เอ่ยปากชวนคนตรงหน้าแล้วยิ้มให้แบบที่ทำหัวใจผู้หญิงหลายคนต้องละลายไปกับรอยยิ้มนั้นมานักต่อนัก..

คิ้วหนาเลิกขึ้นรอฟังคำตอบ..

แต่ก็ต้องผิดหวัง..

"ฉันขอโทษนะ.. ฉันนัดกับซึงรีไว้แล้ว"

.
.

วันที่จุนฮยองบอกรักฮยอนซึง
.
.

เรื่องน่าเบื่อที่สุดคือการต้องเดินออกมาซื้อของให้พี่ของตัวเอง

.. แถมยังฝนตกอีก.. วันนี้มันจะมีอะไรดีๆบ้างมั้ยนะ คิดพลางก้าวเดินข้ามถนนไป..
.
.
ตุบ!!

ใครบางคนวิ่งมาชนเขาทำเอาเขาหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

เมื่อเห็นเสี้ยวหน้าของคน ๆ นั้น..

.. จางฮยอนซึงกำลังร้องไห้

และยงจุนฮยองกำลังรู้สึก..เจ็บปวด

"..ขะ..ขอโทษ" จุนฮยองแทบคลั่งเมื่อเห็นว่าน้ำตาของอีกฝ่ายไหลลงมามากขึ้น

ฮยอนซึงสะบัดมือแล้ววิ่งหนีไป
.
.
มองไปยังอีกฟากของถนน

.. ซึงรีกำลังมองพวกเขาอยู่

.
.

"เป็นฉันไม่ได้เหรอที่จะดูแลนาย" จุนฮยองวิ่งตามมาจนเจอฮยอนซึงนั่งที่ชิงช้าในสนามเด็กเล่นแถวบ้านเขา

เอ่ยปากถามและยื่นร่มให้เข้าใกล้ฮยอนซึง แต่ร่างบางกลับขยับตัวหนี

"..."

"จะเป็นฉันได้มั้ย.."

"..."

"คนที่อยู่ในใจนายน่ะ.."

.
.

.
.
วันที่พวกเขาตกลงคบกัน

วันวาเลนไทน์กับช๊อกโกแลตที่ฮยอนซึงมอบให้เขา

คืนแรกของเขาทั้งสองคน

จูบแรกของพวกเขา..

วันครบรอบหนึ่งปีของพวกเขา
.
.
.

ทุกอย่างมันบีบรัดหัวใจเขา กลายเป็นดาบที่เสียดแทงหัวใจเขา

เจ็บ.. อึดอัด.. อยากร้องไห้

แต่เขาไม่มีแรง .. ไม่มีแม้แต่น้ำตาที่ไหลลงมา

.
.
แม้แต่แรงที่จะรั้งฮยอนซึงไว้..ยังไม่มี

.

การคบกันของพวกเขา..มันไม่ได้สวยงามเหมือนในนิยาย
.
.
มีนอกใจบ้าง..มีทะเลาะกันบ้าง

เพราะยงจุนฮยองเป็นคนเจ้าชู้

มันก็มีบางครั้งที่ฮยอนซึงหึง..และทะเลาะกันใหญ่โต
.
.
แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกดี.. ให้รู้ว่าฮยอนซึงรักเขาเหมือนกัน
.
.

แต่จุนฮยองคงจะลืมไปหลายเรื่อง

เรื่องที่ว่าฮยอนซึงเองก็เคยเจ้าชู้ไม่แพ้เขา

เรื่องที่ว่าฮยอนซึงต้องเลิกกับซึงรี.. เพราะนิสัยนี้

ฮยอนซึงเป็นคนหน้าตาดี

.
.
ไม่แปลกที่ทั้งผู้หญิงและผู้ชายต่างก็เข้าหาเขา

แต่จุนฮยองไม่เคยคิด... ว่ามันจะเกิดเหตุการณ์นี้

ไม่คิดว่าจะพบภาพของฮยอนซึง..ที่เดินควงเพื่อนของเขา
.
.
ถึงเจ็บแค้นมากแค่ไหน แต่ก็ไม่อยากจะทำร้ายคนที่รัก

การเข้าไปพูดคุยดีๆไม่ได้ทำให้เรื่องจบอย่างง่ายดาย

มันกลับกลายเป็นการทะเลาะกันอย่างใหญ่โต

จนสุดท้าย
.
.

ฮยอนซึงก็เดินออกไปจากชีวิตเขา..


รู้สึกบางอย่างที่ท่วมท้นเอ่อล้นขึ้นภายในความรู้สึกก็เป็นตัวชี้ได้อย่างแน่ชัด

เขามีความสุขเมื่อได้อยู่กับฮยอนซึง

จางฮยอนซึงคือความสุขของยงจุนฮยอง

เขายิ้มได้แม้จะถูกดุด่า .. ขอแค่ฮยอนซึงยังไม่ผลักไสเขาไปไหน

แต่ตอนนี้ฮยอนซึงเดินจากเขาไปแล้ว
.
.


แม้ว่าฮยอนซึงจะเอาแต่ทำร้ายเขา

แต่จุนฮยองอยากให้ฮยอนซึงรู้เอาไว้

ต่อให้ทำร้ายเขามากขนาดไหน

ก็ไม่มีวันที่เขาจะโกรธหรือเกลียดฮยอนซึงได้..

 

แม้ไม่อาจบอกได้ว่ารักมากแค่ไหน
 แต่เขาบอกได้เพียงแต่ว่า ฮยอนซึงคือคนที่เขาอยากจะอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต


.
.



เมื่อคิดถึงใบหน้าหวานๆ รอยยิ้มที่สวยงาม กับร่างกายที่เปราะบางราวกับแก้ว

น้ำตาก็ไหลรินออกมาอีกครั้งอย่างเงียบ ๆ.. เสียงสะอึกสะอื้นดังออกมาไม่หยุดหย่อน

 

ดังราวกับจะขาดใจ

 

ราวกับกำลังตัดพ้อในโชคชะตา

 แม้ใครจะมองว่าเขาอ่อนแอ..

..
แต่จุนฮยองก็ไม่สนใจอะไรแล้ว
.
.

เพราะตอนนี้เขาอ่อนแอเหลือเกิน
 

หัวใจถูกบีบรัด ราวกับจะแหลกสลายจนกลายเป็นผุยผง

 

เสียงสะอื้นเหมือนจะขาดใจ

 

มันเหมือนจะตอกย้ำในโชคชะตาที่แสนจะเลวร้าย

 
การหายใจแต่ละครั้งเหมือนมีเข็มนับร้อยพันมาเแทงลึกลงไปในปอด

แล้วดึงออกอย่างเยือกเย็น
.
.


จุนฮยองไม่เคยเชื่อในพระเจ้า

แต่ตอนนี้..จะเป็นอะไรมั้ย..

ถ้าเขาจะอธิษฐานต่อพระผู้เป็นเจ้า

.
.


ได้โปรด.. ผมขอให้จางฮยอนซึง..กลับมาหาผมจะได้มั้ย

.
.

มันจะเป็นไปได้มั้ย ? กับการรอคอยที่เหมือนจะรู้คำตอบอยู่แล้ว

.
.

แต่ยงจุนฮยองก็จะรอจางฮยอนซึงต่อไป
.
.

รอ..จนถึงวันนั้น..



.
.
แม้รู้ว่า.. มันจะไม่มีวันมาถึงก็ตาม..
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
NOTE : ฟิคแต่งด้วยความรู้สึกปั่นป่วนตอนเกือบตีสอง.. อย่าคาดหวัง
. . เมื่อไหร่ที่บิ๊วอารมณ์ได้.. จะกลับมารีไรท์แน่นอน



ปล.อัพบล๊อกในรอบหลายเดือน
ปล2.อัพครั้งต่อไปต้องมีคำว่าเปลี่ยนธีมแล้ว.. สัญญา *ชูนิ้วก้อย*

Comment

Comment:

Tweet

มันเศร้าจังเลย น้ำตาจะไหล น่าสงสารจุนฮยองจังเลย

#37 By sora (103.7.57.18|58.8.186.194) on 2012-08-03 14:08

Consequently occupied guys cannot resolve optimization. Thus, their websites don't have high publicity. The social bookmarker service can fix this problem very quickly!

#36 By social bookmarks (103.7.57.18|91.212.226.136) on 2012-05-01 03:49

People deserve good life time and <a href="http://goodfinance-blog.com">loan</a> or just short term loan can make it much better. Because people's freedom is based on money.

#8 By CantuMARI32 (91.212.226.143) on 2011-10-26 04:23

โอวววววว สุดยอดเลย ฮยอนซึงเจ้าชู้มาคบจุนฮยอง จุนฮยองก็เลยโดนไปด้วยเหมือนกัน
สงสารนะเนี่ย แต่ไม่โกรธซึงเลย 55555 *ลำเอียง*
ฟิคสนุกมากๆเลยน้าาา
ขอบคุณจ้าาา

#7 By sankhung (115.87.138.218) on 2011-09-19 13:35

พี่ก้อยแต่งเศร้า 555 แต่ชอบนะ เกือบจะร้อง

#6 By May_Junhyung (203.172.253.69) on 2011-07-02 14:32

สงสารโจ๊ก
T__________T

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#5 By chchnkt on 2011-04-24 20:56

จุนฮยองไม่เคยเชื่อในพระเจ้า

แต่ตอนนี้..จะเป็นอะไรมั้ย..

ถ้าเขาจะอธิษฐานต่อพระผู้เป็นเจ้า

.
.


ได้โปรด.. ผมขอให้จางฮยอนซึง..กลับมาหาผมจะได้มั้ย

โฮววววววววว TT U TT
เห็นประโยคนี้แล้วรู้สึกเศร้า อารมณ์แบบเข้าใจปิ้นยังไงไม่รู้
ยิ่งเห็นว่ามันจะไม่มีวันนั้นอีก
ก็รู้สึกว่า ทำไม ทำไม ทำไม ?
จุนซึงมันคู่กันไม่ใช่หรอ ? T U T

เจ้าชู้ทั้งคู่สินะ
คนนิสัยเหมือนกันจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ใช่มั้ย T T ;
รอเปลี่ยนธีมนะ * ไม่เกี่ยว * TT 55

#4 By ϟ isMAi. on 2011-03-11 12:56

เจ็บไปกับปิ้น TOT'
ปล. แต่งเสร็จแล้ว หายงอนปิ้นได้แล้วน้า 555

#3 By M-mae (180.180.48.104) on 2011-03-08 18:03

อู้หูย -w- เกือบจะร้องไห้แล้วแต่

*เพลง Thanks to ลอยมาตามลม*

มีคนเปิดเพลงนี้ จะร้องยังไงไหวอะเนี่ยย

#2 By Bupapepe* on 2011-03-08 17:58

Hot! Hot! Hot!

#1 By ingzxui on 2011-03-08 17:51